Chapter 6

(Jennie’s POV)

Hindi madaling itago ang isang relasyon.

Lalo na kung araw-araw kayong magkasama.

Lalo na kung pareho na kayong nahihirapang magpigil.

At higit sa lahat…

Lalo na kung si Jun Ji-Hyun ang girlfriend mo.

OFFICE – MORNING

“Jennie.”

Paglingon ko, si Seulgi ang lumapit.

May dala siyang dalawang kape.

“Coffee break.”

Tinanggap ko iyon.

“Salamat.”

Tahimik muna kaming dalawa hanggang sa bigla siyang nagsalita.

“Hanggang kailan n’yo itatago?”

Natigilan ako.

“…Anong ibig mong sabihin?”

Tumingin siya sa akin.

“Huwag ka nang magkunwari. Nakikita ko kung paano kayo magtinginan.”

Napabuntong-hininga ako.

“Seulgi…”

“Hindi kita hinuhusgahan.”

“Alam ko.”

“Pero Jennie…” seryoso niyang sabi. “Boss mo siya. Kapag nalaman ng management, pareho kayong mawawalan ng trabaho.”

Hindi ako agad nakasagot.

“At higit sa lahat…” dagdag niya, “Sigurado ka bang wala siyang itinatago sa’yo?”

Parang may kumurot sa dibdib ko.

“Hindi ko alam.”

JI HYUN’S POV

May presentation kami sa conference room.

Lahat ng mga empleyado ay naroon.

Habang nagsasalita ako, napansin kong may lalaking engineer na nakikipagbiruan kay Jennie.

Ngumingiti siya.

At ngumiti rin si Jennie.

Hindi ko alam kung bakit…

Pero bigla akong nawalan ng focus.

“…Ma’am?”

Napatingin sa akin ang lahat.

“Are you okay?”

“…Continue,” malamig kong sagot.

Pero ang tingin ko…

Nasa kanya pa rin.

JENNIE’S POV

Pagkatapos ng meeting, hinila ako ni Ji Hyun papunta sa fire exit.

“Boss-“

Pagkasara ng pinto, seryoso siyang tumingin sa akin.

“Sino ‘yon?”

“Huh?”

“‘Yung engineer.”

Napailing ako.

“Workmate.”

“Masaya kayong mag-usap.”

Napatawa ako nang mahina.

“Nagseselos ka na naman.”

“Hindi.”

“Talaga?”

Hindi siya sumagot.

Alam ko na ang ibig sabihin noon.

Lumapit ako.

“Ji Hyun…”

“Bakit ka ngumingiti sa iba nang ganoon?”

Napangiti ako lalo.

“Selosa.”

“Jennie.”

“Ikaw lang ang mahal ko.”

Nanatili siyang tahimik.

Unti-unti ring lumambot ang ekspresyon niya.

MUNTIK NANG MABUKING

Nang akmang hahawakan ni Ji Hyun ang kamay ko, biglang bumukas ang pinto ng fire exit.

“Ma’am?”

Assistant niya.

Mabilis kaming naghiwalay.

Ako naman ay kunwaring nag-aayos ng ID lace ko.

“Sorry po… may pipirmahan lang.”

Tumikhim si Ji Hyun.

“I’ll be there.”

Pagkaalis ng assistant, sabay kaming napabuntong-hininga.

“Muntik na.”

Napailing siya.

“Mas magiging maingat tayo.”

Tumango ako.

“Oo.”

Pero sa loob-loob ko…

Mas lalo lang magiging mahirap.

PHILIPPINESLisa’s POV

“Mom still isn’t answering?”

Umiling si Irene habang umiinom ng kape.

“Busy na naman sa Korea.”

Napabuntong-hininga ako.

“Typical.”

“Ano’ng plano mo ngayon?”

Ngumiti ako.

“Lalabas kami ni Chaeyoung mamaya.”

“Saan na naman?”

“Bar.”

Napailing si Irene.

“Huwag kang magpagabi.”

“Promise.”

Tumayo ako at kinuha ko ang bag ko.

“Aalis na ‘ko!”

“Mag-ingat!”

Paglabas ko ng bahay, agad akong sinalubong ni Chaeyoung.

“Ready?”

“As always.”

Magkahawak sila ng braso habang naglalakad papunta sa sasakyan.

Hindi pa alam ni Lisa…

Na sa kabilang panig ng dagat…

May isang taong unti-unting binabago ang buhay ng kanyang ina.

At hindi rin alam ni Jennie…

May isang mahalagang bahagi ng buhay ni Ji Hyun na hindi pa niya nakikilala.